Świadectwo Prawdy


  • Marzec 30, 2018
Share this :   | | | |
Świadectwo Prawdy

 

„Ja się na to narodziłem i na to przyszedłem na świat aby dać świadectwo prawdzie”.

 
W wydaniu samego siebie Chrystus świadczy o prawdzie. Nie jest to prawda abstrakcyjna. Nie jest podaniem do wiadomości jakichś nowych teoretycznych informacji. Prawda (a-letheia) to jest odsłonięcie rzeczywistości.
 

W Chrystusie odsłonił nam się Bóg.

 
Jednorodzony Syn, będący odblaskiem Ojca i odbiciem Jego istoty, w całym swoim życiu a zwłaszcza w wydarzeniach paschalnych jest ukazaniem nam oblicza Ojca. Chcąc zobaczyć Boga, patrzmy na Chrystusa. „Kto Mnie zobaczył, zobaczył także i Ojca”.
 
Jezus wydaje się w ręce ludzi, niczego nie zatrzymuje dla siebie, cały jest DLA – dla Ojca i dla ludzi. Samą wcieloną Miłością jest ten, który przed męką „umiłowawszy swoich, którzy byli na świecie, do końca ich umiłował”.
 
Syn Boży modli się za tych, którzy Go zabijają, a nie tylko modli się za nich, ale ich jeszcze usprawiedliwia przed Ojcem – „Ojcze przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią”.
 
Chrystus umierający jest Dobrocią. Będąc dla wszystkich, wywyższony, mocą miłości przyciąga wszystkich do siebie. Kiedy umarł Syn Boży, rozdarła się zasłona świątyni. Już nic nas nie oddziela od Boga. Oddał nam się do końca.
 

Jezus na krzyżu objawia także prawdę o człowieku.

 
Z jednej strony, jako człowiek najsprawiedliwszy doznaje prześladowania. Przeczuwała to już księga mądrości, mówiąca o zabitym sprawiedliwym, który cierpiał z powodu niewygodnej dla świata sprawiedliwości, a nadto mienił się synem Bożym. Jezus sprawiedliwy pokazuje nam do jakiego zła zdolni są niesprawiedliwi.
 
Z drugiej strony w sobie samym ukazuje kruchość człowieka. Niesłusznie prześladowany, sprzedany przez przyjaciela, opluty, umęczony, ubiczowany, wyśmiany, zlekceważony, zabity. Opuszczony przez ludzi, nawet przez Boga.
 
Benedykt XVI pisze, że Chrystus wołając „Boże mój czemuś mnie opuścił”, „(…) modli się słowami wielkiego Psalmu cierpiącego Izraela i w ten sposób bierze na siebie i streszcza w sobie całe udręczenie nie samego Izraela, lecz wszystkich cierpiących na tym świecie z powodu ukrywania się Boga. Trwożne wołanie świata, dręczonego nieobecnością Boga, zanosi przed serce samego Boga. Utożsamia się z cierpiącym Izraelem, z ludzkością, która cierpi z powodu ciemności Boga, przyjmuje do swego wnętrza jej wołanie, jej udręczenie, całą jej bezradność, a przez to jednocześnie je przeobraża”.
 

Bóg opuszczony przez Boga jest Bogiem najbliższym człowiekowi.

 
Chrystusowe oddanie Ojcu w momencie najgłębszej ciemności śmierci jest jednak zwycięstwem. Miłość sięgnęła krańca. Ta miłość zostanie wskrzeszona do nieśmiertelności i życia.
 
Wieczne Słowo, stając się człowiekiem, odsłania nam Boga. W tych dniach celebrowania tajemnic paschalnych wsłuchujmy się naszym sercem w tę prawdą, którą jest sam Syn Boży i dajmy się przyciągnąć wywyższonemu na krzyżu Zwycięzcy.

Leave a reply