Śledztwo adwentowe


  • Grudzień 23, 2019
Share this :   | | | |
Śledztwo adwentowe

Na kogo czekamy w Boże Narodzenie? Czyjego przyjścia mamy się spodziewać, Boga czy człowieka? Jednego i drugiego? Co Przychodzący chce nam powiedzieć? Odpowiedzi zostały udzielone dawno temu, pozostaje tylko ją sobie odświeżyć.
Jeśli ktoś lubi zabawę w Sherlocka Holmesa, ukryte wskazówki i kody, może poszukać odpowiedzi w liturgii. A dokładniej, od 17 do 23 grudnia Kościół śpiewa siedem antyfon, zwanych „wielkimi antyfonami O!”. Te krótkie teksty skrywają tożsamość przychodzącego Zbawiciela i informację, kiedy przyjdzie.

Tekst antyfon można znaleźć pod linkiem.  https://sanctus.pl/index.php?grupa=60&podgrupa=361&doc=304
My przyjrzymy się temu, co można z nich wyczytać…

1. O Sapientia – Mądrość, która obejmuje wszystko od najdalszych krańców. Ogarnia ona cały świat, ze wszystkimi jego problemami. Bo była przy jego początku i wszystko widziała. Więcej, sama jest stwórczym Słowem Boga! Zna wszystko, od najmniejszego po największego. Tak doskonała, że aż niezrozumiała dla człowieka. Bo przecież, dlaczego ten zepsuty świat, dlaczego pokonany Izrael, dlaczego stajnia w Betlejem? A jednak to ta sama mądrość, która z bezsensu wyprowadza i kieruje nas drogą roztropności i poznania (prudentia).

2. O Adonai – dosłownie mój Pan. Możemy mówić „mój”, bo to On zrobił pierwszy krok do spotkania. On daje się poznać człowiekowi, nawet w codzienności, bo przecież w świecie zostawił swoje prawa, niczym ślady, po których można chodzić. On panuje nad wszystkim. Ma moc wyzwolić i ratuje, gdy tego potrzebujemy i chcemy. On jest blisko nas.

3. O Radix Iesse – Korzeń Jessego. Jest przed czasem i jest Początkiem tego czasu, na Nim jak na korzeniu wszystko się opiera. Równocześnie jest owocem wydanym na świecie i Końcem wszystkiego. Zna nas od zawsze i towarzyszy nam, kiedy wydajemy owoc swojego życia. Mimo że czasem idziemy po ciemku, niepewni jutra, On tę pewność ma, bo był u początku i będzie też na końcu.

4. O Clavis David – Klucz Dawida. Uniwersalny klucz, który ma władzę, żeby uwolnić nas z kajdan, żeby otworzyć drzwi do życia wiecznego, ale też żeby odgrodzić to, co złe i przerażające. Przychodzi Ten, który otworzy przed nami drogi, o jakich się nam nawet nie śniło.

5. O Oriens – Wschód. Bez światła nie ma życia. Przychodzący jest jego źródłem. Z jednej strony może okazać się, że przez Niego zobaczymy wyraźniej zło w naszym życiu. Jednak cel przyjścia jest inny. Rozświetlić nas życiem, przepędzić nocne straszydła, a otoczyć nas Dobrem i Prawdą, pokazując, że jesteśmy piękni.  

6. O Rex Gentium – Król narodów, bardzo różnych, ale podobnych, bo mających wspólnego Pana. Możemy się nazywać braćmi i siostrami, bo On wszystkich nas stworzył na swoje podobieństwo. Jeśli pragniemy i szukamy Prawdy, Dobra, Piękna i Miłości, to Jego szukamy. On jest tym, który w nas te pragnienia złożył.

7. O Emmanuel – Bóg z nami! Jakie inne imię może być lepsze, żeby wyrazić to, kim okazał się Zbawiciel wszystkich ludzi? Bóg dający życie, a jednocześnie prawdziwy człowiek. Bóg, żebyśmy mogli zbliżyć się do Niego, stał się człowiekiem i zaprosił nas, żebyśmy stawali się takimi jak On.

Każda z tych antyfon jest śpiewana podczas nieszporów przed hymnem Magnificat. Razem z Maryją wielbimy Boga, bo wielkie rzeczy uczynił wszechmocny – jej i nam.

Po przejściu wszystkich siedmiu antyfon możemy się odwrócić i zobaczyć drogę, jaka jest za nami. Ukryty kod w pierwszych literach antyfon ujawnia nam odpowiedź na ostatnie pytanie. Przychodzi ten, o którym mówią antyfony. I mówi: „ERO CRAS” – „Będę jutro”. 

Wojciech Kruk OP

fot. Marcin Leśniak

Leave a reply